Zo, nu heb ik echt wat lekkers verdiend

Ik wil je wat persoonlijks vertellen, geen recept of algemene tip vandaag maar iets over mijn relatie met voeding. Zoals de meeste van jullie weten heb ik lange tijd flink overgewicht gehad. En de waarheid is; de reden van het overgewicht was dat ik veel te veel snackte, en een hartstikke ongezonde relatie met voeding had. Ik jo-jo’de wat af zeg, Van veel en veel te dik, naar een redelijk normaal gewicht en weer terug. En eigenlijk was ik nooit tevreden. Mijn strijd tegen de kilo’s omvatte dan ook veel meer dan alleen maar calorieën tellen. Ik noemde het ook de afvalrace van mijn leven, ik ging het deze keer ècht aanpakken, aan alle kanten. Weg met het Sonja Bakker boek, en werkelijk mijn problemen onder ogen zien.

Patronen doorbreken

Het ging om het doorbreken van zowel gedrag -als gedachtepatronen. De één nog hardnekkiger dan de ander. Een voorbeeld van echte ingeroeste gewoonte was mezelf belonen met (lekker) eten. Iedere inspanning werd beloond in de vorm van een -vaak zoet/zout/vet- tussendoortje. Bij elke struggle wachtte aan de eindstreep iets lekkers op me.

Mislukt

En weet je…  het is me dus niet gelukt om dat patroon helemaal te doorbreken. Vieren en belonen met eten zit nog steeds in mijn systeem. Gelukkig in veel mindere mate, dat wel.  Maar ik betrap mezelf nog steeds weleens, na bijvoorbeeld een hele drukke ochtend, als ik nip aan een cappuccino  dat ik denk: ‘Zo die had ik echt verdiend’ En ik kan nog steeds uitkijken naar een lekkere avondmaaltijd tijdens de werkdag en denken ” nu even door, straks heerlijk eten’

Maar wat is nu het grote verschil met toen? Mijn perceptie van ‘iets lekkers’ is veranderd. Ik geniet nu oprecht van gezond en voedzaam eten. En grijpen naar een stroopwafel o.i.d. (dat was namelijk mijn ultieme reward-koekje) voelt helemaal niet meer als belonen.

Het gedachtepatroon heb ik niet kunnen doorbreken maar het gedrag en de invulling wel. Dus toch winst!

Vandaag had ik het weer

Een zieke 2 jarige die de hele dag en nacht haar mama nodig heeft, 2 grote kinderen die vandaag een hele spannende dag hadden en gebracht en gehaald moesten worden, op de fiets want ik was even vergeten dat mijn man vandaag de auto mee heeft, tussendoor ook nog wat werk gedaan proberen te krijgen… zo’n dag is het vandaag. En toen ik de 2 oudsten terug op school had afgezet om 12.00, en met een lege maag boodschappen ging doen, stak dat oude bekennende stemmetje weer de kop op; “zo’n drukke ochtend, slecht geslapen, ik verdien echt iets lekkers’

Na al die tijd nog steeds trots

En stiekem ben ik dan echt heel trots als ik niet zwicht voor al die kant en klare saucijzenbroodjes etc.. maar een doosje eieren koop en wat verse spinazie, en mezelf beloon met een super lekker luchtig roerei met groenten op een volkorenboterham. En als kers op de taart; tijdens de lunch scheen het zonnetje heerlijk in mijn rug <3 De ultieme beloning als je het mij vraagt 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *